Najpierw Jacek usłyszał trzaśnięcie drzwi wejściowych. Potem przekleństwo. Potem głos któregoś sąsiada i znowu przekleństwo. Nie, tylko nie to, cały skulił się w sobie. Tylko żeby nikt nie usłyszał. Potem znowu będą się z niego śmiać w szkole...

- Twój stary leżał na wycieraczce. – powiedział kilka dni temu Olek. Wszyscy zaczęli się śmiać jakby naprawdę było z czego i Jacek dostał uwagę.

Bo przecież musiał, no musiał go za to uderzyć, a Olek poleciał zaraz do pani i zrobiła się awantura. Że to niby wszystko wina Jacka, jak zawsze. Co ten Olek wie w ogóle? Jemu rodzice fundują wczasy co roku nad morzem, w górach, gdzie chce. Jacek kiedyś ich widział razem i aż serce mu się ścisnęło z żalu i zazdrości.

Żeby chociaż położył się i spał. Jacek uczył się przyrody. Jutro mają sprawdzian z oceanów, strasznie dużo materiału. Ale jakoś mu, prawdę mówiąc, te oceany nie wchodziły do głowy, bo ciągle patrzył na zegarek i myślał – przyjdzie dziś ojciec czy nie przyjdzie? Pijany czy trzeźwy? Będzie się awanturował z matką? Pobije ich? Wyrzuci na śnieg? Mama będzie znowu płakała? O, teraz jeszcze ojciec dobrze nie wszedł na klatkę, a on już słyszy, jak mama chlipie w kuchni. Potem będzie jak zwykle.

***

Nasłuchuje. Poszedł? Nie. Szuka klucza. Dzwoni. Po co tak głośno, przecież oni nie śpią! Sąsiadka wygląda przez wizjer. Pewnie zaraz znowu będzie się wykłócać, że na klatce awantury. Jacek słyszy już, jak tata przeklina... Na dziś nici z nauki. Trudno, najwyżej dostanie jedynkę… teraz ma ważniejsze sprawy na głowie… „Co robić?” – myślał w duchu i znowu zaczął czuć strach…

Gdzie szukać pomocy? Jedyne mądre wyjście z sytuacji to: powiedzieć o tej sprawie komuś dorosłemu.

Ale jak się do tego zabrać? Po szczegóły odsyłamy do 4. "Victora Juniora".